95. απελευθέρωση όλων – κλείστε τώρα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

95. NazisConCamps.ImmigrantsGr

laufen-camp[…] το πρωί, όταν τους ανακοινώθηκε ότι θα κρατηθούν για άλλο ένα τρίμηνο, 65 κρατούμενοι ξεκίνησαν απεργία πείνας (και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά). Κάποιος από αυτούς χτυπήθηκε από αστυνομικό όταν αρνήθηκε να πάρει φαγητό και έτσι ξεκίνησαν τα επεισόδια, τα οποία αντιμετωπίστηκαν από την αστυνομία με βία, δακρυγόνα μέσα στους θαλάμους και κανόνια νερού. Εν τέλει συνέλαβαν σαράντα επτά (47) μετανάστες, κυρίως αφγανικής καταγωγής, στους οποίους έχουν φορτώσει κατηγορίες μέχρι και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης (!) […]

Αντιρατσιστική – Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου https://athens.indymedia.org/  )

το athens.indymedia υπό καταστολή… http://indymedia.squat.gr/ ————–

Κίνηση Ενάντια στην Αστυνομική Αυθαιρεσία και τα Βασανιστήρια

http://www.greek-committeeagainsttorture.blogspot.gr/  ————————-

“Οι Μανωλάδες και οι Αμυγδαλέζες του μέλλοντος μας”: http://yalmpanis.wordpress.com/ —–

Crimes of Pinochet Dictatorship (1973-1990): Crimes.of.Pinochet.links  ——————–

[…] οι άντρες των ΕΚΑΜ φορώντας κουκούλες, αφού έβγαλαν τους κρατούμενους από τα κελιά τους χτυπώντας τους με τα γκλοπ αλλά και με όπλα τύπου tazer, εξαναγκάζοντάς τους να κινούνται στα τέσσερα, τους έδεσαν και τους μετέφεραν γυμνούς στο γυμναστήριο της φυλακής. Όση ώρα, γυμνοί και δεμένοι, οι κρατούμενοι βρίσκονταν στο γυμναστήριο, τα ΕΚΑΜ κατέστρεφαν τα κελιά τους με την πρόφαση του ελέγχου.

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων: http://www.tokeli.gr/ ————-

africa

[…] το πρωί ξεκίνησε απεργία πείνας μια ομάδα μεταναστών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στην Κόρινθο. Στο «κάμπ 4» σημείο 1, σύμφωνα με τους μετανάστες , 65 μετανάστες δήλωσαν ότι προχωράνε σε απεργία πείνας όταν ανακοινώθηκε παράταση κράτησης για άλλο ένα τρίμηνο. Ένας αστυνομικός τότε χτύπησε κάποιον από τους μετανάστες όταν αρνήθηκε να πάρει φαγητό. Ο ίδιος ο μετανάστης αμέσως βγήκε στη ταράτσα φωνάζοντας ότι «μας σκοτώνετε» και προειδοποιούσε ότι θα πέσει κάτω. Χθές αποπειράθηκαν με τον ίδιο τρόπο να αυτοκτονήσουν δύο Νιγηριανοί.  Τα ΜΑΤ από τις 10πμ έριχναν δακρυγόνα , έπιασαν φωτιά 2 δωμάτια. Τα ΜΑΤ χρησιμοποιούσαν διαρκώς κανόνια  νερού για να καταστείλουν την κινητοποίηση. Στις 1.10μμ άρχισαν την βίαιη εισβολή για τη καταστολή μέσα στα κελιά των μεταναστών.

Το ποτάμι της οργής για τη ρατσιστική κακομεταχείρηση, τα βασανιστήρια και τους εξευτελισμούς των μεταναστών μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έχει ξεχειλίσει και ο Δένδιας επιχειρεί να το σταματήσει με το μόνο τρόπο που γνωρίζει, τα ΜΑΤ και τη βία. Η παράταση της κράτησης προκαλεί εκρήξεις στους μετανάστες διότι πολλοί θεωρούν ότι θα κρατηθούν για ένα τρίμηνο και θα εξεταστεί ταυτόχρονα το αίτημα τους για άσυλο.
Ζητάμε την αλληλεγγύη των εργαζόμενων και της νεολαίας, την δράση των συνδικάτων, των φοιτητικών συλλόγων, των κινήσεων υπεράσπισης δικαιωμάτων ώστε να απελευθερωθούν τώρα, να  κλείσουν τώρα τα κολαστήρια-στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να δοθεί άσυλο στους πρόσφυγες και νομιμοποίησης στους μετανάστες , για να έχουν τα παιδιά τους ιθαγένεια και όχι αποκλεισμό.   (Βλπ.  http://www.antiracismfascism.org/  )    ———————————————————-

waimar«…ο ρατσισμός δεν αντιτίθεται μοναχά σ’ εκείνο ή το άλλο ιδιαίτερο σημείο της χριστιανικής και της φιλελεύθερης κουλτούρας. Εδώ δεν διακυβεύεται αυτό ή εκείνο το δόγμα της δημοκρατίας, του κοινοβουλευτισμού, του δικτατορικού καθεστώτος ή της θρησκευτικής πολιτικής. Διακυβεύεται η ίδια η ανθρωπινότητα του ανθρώπου […]» (Em.Levinas 1934, Μερικές σκέψεις για τη φιλοσοφία του χιτλερισμού, εκδ. Ελευθεριακή κουλτούρα)   ——————————-

[…] Είναι αλήθεια, φυσικά, ότι ο Ναζισμός έβαλε στόχο την καταστροφή της οικουμενικής έννοιας της ανθρωπότητας, που είχε προωθήσει ο Διαφωτισμός και είχε εκδηλωθεί με την Γαλλική Επανάσταση, και είναι επίσης αλήθεια ότι η έννοια αυτή διατηρήθηκε και διευρύνθηκε από τις σύγχρονες δημοκρατίες της Δύσης. […] Αυτή όμως είναι η μία όψη του προβλήματος. Υπάρχουν πολλά άλλα στοιχεία που συνδέουν την ιδεολογία του Ναζισμού και των μεθόδων του (κυριαρχία και εξόντωση) με την ιστορία της Δύσης. Παρά τις παθολογικές ιδιαιτερότητές τους, αποτελούν ωστόσο μέρος της ιστορικής ανάπτυξης της Δύσης.

Η πρώτη σύνδεση είναι ιδεολογική. Ο ναζισμός ανέτειλε στο κοινωνικοπολιτικό στερέωμα του γερμανικού εθνικισμού, ο οποίος διασταυρώθηκε με ιδεολογικά ρεύματα, που είχαν συνολικά ισχυρή παρουσία στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πολιτισμού: τη Φυλετική Ανθρωπολογία, που πρέσβευε την  ιεράρχηση των ανθρωπίνων ομάδων με κυρίαρχους τους Αρίους, τον Κοινωνικό Δαρβινισμό, που περιείχε την ιδέα της φυσικής επιλογής του ικανότερου και την Ευγονική, με την αντιδραστική ουτοπία της, ενός τεχνητά δημιουργημένου ανθρώπινου είδους.

Ο σωτηριολογικός αντισημιτισμός του ναζισμού είδε την πάλη κατά των Εβραίων ως μία σταυροφορία ενάντια στο Κακό, που θα έδινε τη δυνατότητα στο γερμανικό έθνος να ελευθερωθεί από τον εσωτερικό εχθρό. Ωστόσο, δεν ήταν τίποτε άλλο από τη ριζοσπαστική έκφραση μιας ιδεολογίας και ευρέως διαδεδομένων μορφών κοινωνικής διάκρισης και δίωξης, που δεν αποτελούσαν σε καμιά περίπτωση γερμανικό μονοπώλιο πριν από τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η Φυλετική Ανθρωπολογία αντιπροσωπευόταν σταθερά στην Ιταλία με τον Τσέζαρε Λομπρόζο, ο Κοινωνικός Δαρβινισμός στην Αγγλία με τον Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας, η Ευγονική στις ΗΠΑ με τον Φράνσις Γκάλτον και ο αντισημιτισμός στη Γαλλία με τους Εντουάρ Ντρυμόν, Μορίς Μπαρές, Ζορζ Βασέρ ντε Λαπούζ και πολλούς άλλους. Επιπλέον, ο παρωξυμένος εθνικισμός και ο βιολογικός ρατσισμός των ναζί ήταν στενά συνδεμένος με την κουλτούρα και την πρακτική του ιμπεριαλισμού, που είχε χαρακτηρίσει την Ευρώπη συνολικά, από τις αρχές του 19ου αιώνα. […]

david.Olere-conscampΟ στόχος των ναζί να κατακτήσουν το Lebensraum (ζωτικό χώρο) για τη γερμανική φυλή  στα ευρύτερα σλαβικά εδάφη της ανατολικής Ευρώπης ήταν ουσιαστικά μια μετάθεση στον Παλαιό Κόσμο του μοντέλου της αποικιοκρατικής κυριαρχίας, που είχαν προωθήσει άλλες μεγάλες δυνάμεις στην Αφρική και την Ασία για πάνω από ένα αιώνα. […]

Ο Ναζισμός ήταν επίσης προϊόν του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, του απόλυτου πολέμου,  που αποτέλεσε πράγματι την εμπειρία-θεμέλιο του 20ού αιώνα. Σ’ αυτόν βρίσκονται οι ρίζες της βιομηχανικής εξόντωσης, ο  θάνατος εκατομμυρίων ανωνύμων και η αυταρχικός μετασχηματισμός των ευρωπαϊκών κοινωνιών κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου. Όπως κατέδειξε πειστικά ο Τζορτζ Μόσε, ο Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος ήταν η αρχή μιας εξαχρείωσης της πολιτικής ζωής με αποκορύφωση τον Ναζισμό […]

Η αντεπανάσταση, όμως, του 20ού αιώνα δεν ήταν ούτε συντηρητική ούτε αμιγώς  αντιδραστική. Μάλλον κατανοούσε τον εαυτό της ως επανάσταση ενάντια στην επανάσταση. Οι φασίστες δεν κοίταζαν προς το παρελθόν: επιδίωκαν την οικοδόμηση ενός καινούργιου κόσμου. Βρήκαν τρόπους να συνεργαστούν με τις πρώην ηγετικές ελίτ, μόνο τη στιγμή ανάληψης της εξουσίας. Οι ηγέτες τους δεν προέρχονταν από τις ελίτ εκείνες αλλά από τον κοινωνικό απόπατο ενός κόσμου που είχε περιπέσει σε σύγχυση. Ήταν εθνικιστές δημαγωγοί που είχαν αποστατήσει προς τα αριστερά, όπως ο Μουσολίνι, ή λούμπεν προλετάριοι, όπως ο Χίτλερ, οι οποίοι ανακάλυψαν το δημαγωγικό ταλέντο τους μέσα στο κλίμα που είχε δημιουργήσει η γερμανική Ήττα. Απευθύνθηκαν στις μάζες, τις οποίες κινητοποίησαν με επίκεντρο οπισθοδρομικούς μύθους περί έθνους, φυλετικής και πολεμικής κοινότητας και εσχατολογικών υποσχέσεων, όπως ο μύθος περί του Χιλιετούς Ράιχ.  Η εμπειρία του πολέμου δίδαξε στους Ναζί την ανάγκη να συνδυάσουν ορισμένες αξίες που είχε κληροδοτήσει ο 19ος αιώνας, όπως τον αγώνα κατά τον 19ο αιώνα ενάντια  στον Διαφωτισμό με τον σύγχρονο ρατσισμό (επιστημονικό και βιολογικό), τη  λατρεία της τεχνολογίας και την καλλιέργεια της δύναμης και της εργατικότητας. Ωστόσο, όπως έχει με έμφαση τονιστεί από μια πλατιά κοινωνιολογική φιλολογία τα τελευταία χρόνια, το νεωτερικό πνεύμα του ναζισμού έγκειται  πάνω απ’ όλα στην πρακτική  της εξόντωσης. […]

Μια ανάλυση της λειτουργίας των στρατοπέδων θανάτου των ναζί αποδεικνύει τη στενή σχέση τους με τη δυτική νεωτερικότητα. Το Άουσβιτς σχεδιάστηκε με βάση την αρχή περί παραγωγικού ορθολογισμού του Τέιλορ, με το θάνατο ως τελικό προϊόν μιας «ορθολογιστικής» επεξεργασίας της πρώτης ύλης – τους εκτοπισμένους Εβραίους. Ήταν ένα εργοστάσιο μαζικής παραγωγής πτωμάτων, όπου η αλυσίδα παραγωγής ήταν: άφιξη των οχημάτων μεταφοράς, επιλογή, κατάσχεση κινητών περιουσιακών στοιχείων, απέκδυση, θάλαμος αερίων και κρεματόριο.

Αναπόφευκτα, τα στρατόπεδα εξόντωσης ενσωμάτωσαν την διοικητική ορθολογικότητα που περιγράφει ο Μαξ Βέμπερ στο έργο του Οικονομία και Κοινωνία : καταμερισμός εργασίας , ιεραρχική λήψη αποφάσεων, διαχωρισμός της διαμόρφωσης ιδεών από την πραγμάτωσή τους, γραφειοκρατική διοίκηση και απέκδυση κάθε ευθύνης. […]

war.SovietΗ ιστορία του Ολοκαυτώματος έχει κι αυτή το μερίδιο της σε φανατισμό, μίσος και αχαλίνωτη βία, ειδικά σε σχέση με τις σφαγές από τους SS κομάντος και τα τάγματα αστυνομικών της Βέρμαχτ. Όμως η εν ψυχρώ βιομηχανική εξόντωση  των Εβραίων στους θαλάμους αερίων είχε συλληφθεί ως μια διαδικασία που θα μπορούσε να πραγματωθεί χωρίς μίσος. Στηρίζεται περισσότερο στην έννοια του καθήκοντος που έχει ο εκτελεστής, ο οποίος κάνει τη δουλειά του αποτελεσματικά και απρόσωπα, χωρίς να αφήνει τα συναισθήματά του να παρέμβουν και  αποφεύγει σχολαστικά οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τον τελικό σκοπό  της δουλειάς του.

Η σχέση του ναζισμού λοιπόν με το δυτικό νεωτερικό κόσμο είναι ουσιαστική για την κατανόηση της προέλευσής του ναζισμού και της ιστορίας της ναζιστικής βίας. Η φιλελεύθερη Ευρώπη του 19ου αιώνα –  το επίκεντρο του ρατσισμού, του ιμπεριαλισμού και του αποικιοκρατικού πολέμου – ήταν το πολιτιστικό και ιδεολογικό εργαστήρι μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε ο ναζισμός. Αυτή η ανάπτυξη δεν ήταν αναπόφευκτη, τη στιγμή που χρειάστηκαν διάφορα ενδιάμεσα στάδια, από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο μέχρι την κρίση της δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Υπάρχει όμως μια καθαρή γραμμή καταγωγής. Ταυτόχρονα το Ολοκαύτωμα, καθώς έχουν τονίσει οι Μαξ Χορκχάιμερ και Θίοντορ Αντόρνο, μαρτυρεί ταυτόχρονα μια αρνητική διαλεκτική, όπου μια τεχνική και υλική πρόοδος  μετασχηματίστηκε σε ανθρώπινη και κοινωνική οπισθοδρόμηση.

Το Άουσβιτς θα πρέπει να κατανοηθεί μέσα σ’ ένα πλατύτερο ιστορικό πλαίσιο από αυτό του ναζισμού, του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ή των ολοκληρωτικών καθεστώτων του 20ού αιώνα. Δεν ήταν τόσο ένα φαινόμενο χωρίς προηγούμενο, όσο μια μοναδική σύνθεση στοιχείων δρώντων στον πολιτισμό μας. Παρ’ όλη την παθολογία των εκδηλώσεών του, ο ναζισμός είχε βαθιές ρίζες στην ιστορία, τον πολιτισμό και την τεχνολογία του νεωτερικού κόσμου, και στις σύγχρονες μορφές οργάνωσης, παραγωγής και κυριαρχίας.  […] PDF

(E.Traverso. Βλπ.  http://dokimh.espivblogs.net/?p=242  )

βλπ. και E.Traverso :“Production line of murder”, Nazism’s roots in European culture (Le Monde diplomatique)

http://mondediplo.com/2005/02/15civildiso

borders

Αυτόνομη Πρωτοβουλία

Advertisements